Author Archives: Sarah

manisch depressief

manisch depressief is voortdurend wikken en wegen weg te volle fles welkom dat ene glaasje waarop geklinkt mag het leven zo voelen wat vreugde is weg te dolle pret welkom die ene dans waarop gevierd mag de liefde zo voelen wat niet eenzaam is weg te diepe ravijn welkom kijken aan de rand waar beseft […]

Artikel 9

Er ligt post van De Post in mijn brievenbus. “Hallo, ik kwam langs op 30.11.18 en zal uw aangetekende zending klaarleggen…”. Verder lees ik niet, ik schrik me rot. Haalt een donker verleden van schulden en aanmaningen me in? Erger nog, heeft de oude huisbaas zijn laatste adem uitgeblazen en wordt het huis verkocht en […]

Stilte

Hoor dan, liefste hoe de stilte tussen ons meer misbaar maakt dan de regen die razend de dakpannen raakt. – Polskaya (1970- )

Platisserie

Een platisserie is een bakkerij waar het deeg niet wil rijzen.

Stukstaartje

Een stukstaartje is een zieke meerkat.

Kwispelturig

Een kwispelturige hond is een hond die snel van gedachten verandert, een hond met een veranderlijk karakter. Kwispelturigheid komt vooral voor bij teefjes. Bij honden waarvan de staart is geknipt, spreekt men van nispelturigheid.

Kuiltje

in het kuiltje in het kussen waar jouw hoofd te rusten lag duw ik mijn neus en snuif heel diep of ik je lijf nog ruiken mag warme dekens waren nest waar jij als beer aan winterslapen deed ik vlei me neer vind vacht noch zacht ’t is keihard slapen zonder jou vandaag moet alles […]

simultaan

dokter, ik heb een idee ze kijkt me aan met haar geleerde bril en luistert, het hoofd getild in aandacht ik voel me zus, ik wil het zo strategisch stippelen we een route niet hoe het moet, maar hoe het kan en waar naartoe met een hoofd dat soms vliegen wil dan weer voeten zwaar […]

‘Kom terug’ – Toon Tellegen

‘Kom terug’. Als ik die woorden eens zó zacht kon zeggen dat niemand ze kon horen, dat niemand zelfs kon denken dat ik ze dacht… en als iemand dan terug zou zeggen of desnoods alleen maar terug zou denken, op een ochtend: ‘Ja.’ Toon Tellegen (1941- )

‘Terwijl de kaalgeschoren dagen huilen’ – Marcel van Maele

Terwijl de kaalgeschoren dagen huilen en honden door de tralies blaffen joelt de wind in onze holle ogen. Er zijn zo van die dingen een vogel in de hand het zingen van een zeilend kind het trillen van een lamp in kale huizen waar we sterven zullen een hond die aan een ketting rukt. We […]