jongens jongens toch

Steek ik de straat over en zie een stuk of wat jongeren netjes in rij oversteken. Ik lach en knipoog en zeg ‘Recht naar school toe, hé jongens?’ Ik krijg een vloeksalvo als een dolk in mijn rug, een bak stront over mijn hoofd en als ik had nagetrapt nog een pak rammel van hier tot in Tokio. Dat heb je met Belgen in 2060 die kennelijk op weg zijn de werkloosheid. Een vlucht naar Syrië lijkt me dan een beter plan. Opvoeding stopt niet op achttien jaar, hoop ik dan. Maar ja, de zon scheen op mijn bol en er was leven op het Stuyvenberplein. Ik laat het niet aan mijn hart komen, maar het brengt wel wat eelt op mijn ziel. School rijmt op schol, bedenk ik net. En zij waren kokend bloednuchter.

1 Reactie

  • You’ve captured this perfectly. Thanks for taking the time!

    Aldus http://www./ op 28 februari '17 om 21:03

Reageer

Your email is never shared. Required fields are marked *