Jubilee

Vier jaar geleden vandaag stapte ik naar Keesie toe in Helmers. Ik had een peuk maar geen vuur. We raakten aan de praat. We raakten aan elkaar. Ondertussen heb ik wel een aansteker, maar zorgt hij nog steeds voor vuur. We steken elkaar aan met vonkjes pret, tedere handen om een schouder, het wulpse wiegen van een heup, lachen met een Brugse tongval. We hebben al heel wat reiskilometers onder de zolen. Terrasjes in Rome, kniediep in de bergensneeuw, wolkenkrabben in New York, Mongoolse vodkarituelen, Ijslandse nachten zonder nacht.

We gingen net eten bij de noedelbar om de hoek. Thaïse biertjes in Antwerpen, Koreaanse wok op het Zuid. Het blijft hier een dorp, soms veel te klein, maar samen beleven we een wereld zonder einde. Niet te meten in jaren. Zelfs geen vier. We gaan nog vele dingen doen, soms klein en onbelangrijk, soms groots en essentieel. We zijn wie we zijn en dat mogen we bij elkaar.

Vier jaar geleden vandaag stapte ik naar Keesie toe in Helmers. Ik zie het nog zo voor me. Zoals hij nu voor me staat: heupwiegend lachend pretvonkjes in zijn ogen. Brugge die schone…

1 Reactie

  • Ik ben zo blij. ik hou van je poekie. Ik schreeuw het over de internets. IK HOU VAN MIJN POEKIE. Blij.

    Aldus keesie op 15 augustus '07 om 22:03

Reageer

Your email is never shared. Required fields are marked *