‘Leontine’ – Enak Cortebeeck

‘Forceer de onwezenlijkheid des levens niet door u neus zo diep in de suikerpot te steken’ sprak ze wijselijk vanop haar gietijzeren balkon
dat zachte kreetjes zuchtte onder haar gewicht

Probeer het eens met honing, dat u dan zachtjes uitsmeert overheen u goudbruine karma

Ja, voorwaar, Leontine sprak wijze woorden

die des te goddelijker leken

vanop haar roestige spreekgestoelte

dat rijzig ten hemelen steeg

‘Hoogmoed komt snel ten val’, ging ze verder,

‘dus zorg voor extra beveiliging…

…knoflook zou helpen

Mensen zochten haar op
Op zoek naar bevestiging
Of misschien zelfs slechts een kopje koffie en een goede babbel

Dan startte ze steeds haar betoog over het nut van stiekem spinnenwebben te vermengen in een verse tortilla

Het zou voorkomen dat de vliegen in je maag rondvliegen
(dé reden trouwens waarom onze buiken soms zo grommen)

Dadelijk zou ze haar preek eindigen met het ceremoniële gezang dat haar wereldwijd bekend had gemaakt
Het spreekgestoelte kraakte

Maar haar zang hief aan

Als een sirene kon ze schepen laten zinken op de schelde

Kleine vijsjes vielen vanuit de metalen godentroon op de grond
De climax van Leontine´s aria werd verstoord door de ongenadige zucht waarmee haar gietijzeren toren verloor van de zwaartekracht

Daar lag Leontine

De knoflook in haar hand had niet geholpen

Mijn maag gromde

En wespen scheurden stukken uit mijn karma

Enak Cortebeeck

Reageer

Your email is never shared. Required fields are marked *