wbrb (won’t be right back)

twitters blurred a birdsong
once carried by the trees
blogs and vlogs and wtf’s
flickr’d is now the morning dew

facebooks and avatars, minds in the cookie jar
all gung-ho at the hide-and-seek
once tribes and true colours
gathered among us, shared stories,cuppa tea

with eyes faced down a tired clown
withdraws from bluescreen action
battle’s done, the war is won
he grabs this chance for awakening

mankind circles are a breaking
for nought but a fleeting pledge
a pledge of I’ll love you or hate you, I’ll stalk or I’ll break you
dangling on ego’s edge

bring on souls’ rising
birdsongs and dew, families and stew
hearts and hugs and coffee mugs
‘click here’ for the taking

be there for the making
all can be truly done

2018.02.20, Antwerp – dedicated to Charissa and Nigel

Mama Mia

Mama Mia. Vandaag zou je jarig zijn. We zouden je verrassen met een aperitiefje in de bar van ’t Schoon Verdiep. Een rode porto. Omdat je houdt van stijl en schoonheid. En rode porto. Je zou gouden juwelen dragen, lippenstift, parfum en een mooie jurk. We zouden kuieren naar restaurant Mistral. Omdat je houdt van lekker eten, lavendelvelden, la douce France en Brel. We zouden verhalen delen en lachen. Veel lachen. En op het einde van de avond wandelen we je huiswaarts. Huiswaarts naar ons hart. Waar jij nu woont.

mama1_pomp

Drie potjes

Ze werd teruggefloten. Niet naar de verre berg. De berg zonder paden. Waar ze wandelt op de rug van de stenen reus en waar elke kiezel die rolt in zich een nieuw begin behoudt. De berg waar ze boven op de top, naast het nest van de adelaar, driehonderd zestig graden rond niets ziet. Niets dan andere reuzen zonder paden. Niets dan de schaduw van de wolken op de grond van de weidse steppe. Niets dan kiezels die ooit rolden en in zich een nieuw begin behouden.

Ze werd teruggefloten. Niet naar het verre meer. Het meer waar ze zachtjes wegzakt in de zanderige oever. En verder voetstappen maakt totdat het azuurblauw haar kin bereikt en ze zich overgeeft aan de draagkracht van het water. Waar het ademen volstaat om te liggen op de deining. Het hoofd naar de wolken die alles worden wat haar geest vermag.

Ze werd teruggefloten. Niet naar de rand van de ravijn. De ravijn waar gieren zich tegoed doen aan het karkas van een yak die het niet haalde. Waar ze diep in die kloof een kiezel vond. Een kiezel met haar naam. En toen dacht, ik besta.

Ze werd teruggefloten. Teruggefloten door drie potjes. Een potje lood voor voeten die niet mogen zweven. Een potje schapen opdat ze tellen zou voor ’t slapen gaan. En een potje kluts. Die was ze even kwijt.

Tibet

de fakkel



fakkel


mijn levensloop is als een estafette
de fakkel naar steeds een nieuwe ik
en zo herboren, telkens weer
tot de eindmeet van een rit

klaar voor een volgend rondje
begint een nieuwe kiem
oprecht en vol vertrouwen
ik sluit mijn ogen, ik kan het zien

ik kan het zien in wetten neergeschreven
het is een oud verhaal
iets kosmisch en oneindig
waarvoor, helaas, geen taal

geen taal dan wat je voelen kan
in de ogen van een vriend
die oprecht en vol vertrouwen
steeds weer de Liefde vindt

Sarah. Antwerpen, 21.05.2014.

Het monster

MonsterCalls

En plots staat daar het monster weer. Zijn spoor is zichtbaar in de straat. De huizen grijs geschilderd,  bloemperken vernield.  Het gomt de lach uit mijn gelaat. De zon komt niet meer tot mijn wang. De schaduw van het monster is te lang.

Het monster walst hier binnen als een ongenode gast. Vreet mijn kasten leeg, scheurt de noten uit mijn zang, ploft zich neer in mijn buik. Baant zich met scherpe klauwen een weg naar mijn zonnevlecht. Maakt stenen van mijn tranen. Dooft smalend het vuur waar ik mijn hart aan warm.

Het monster ratelt dag en nacht. Over hoe niets nuttig is en alles tijdverlies. Het pakt mijn honger en mijn dorst. Maakt proppen van mijn dromen. Kegelt ze één voor één tegen mijn hoofd. Het monster legt lood in mijn sloffen en lacht me uit als ik me door de kamer sleep.

Het monster ligt te slapen nu. Het snurkt de muren plat. Het is moe en voldaan van de plundertocht. Ik sluip stilletjes de kamer uit met een potje rode verf, twee bloembolletjes en een laddertje naar de zon. Benieuwd hoe ver ik kom.

tekening: Spike Dennis

Lot ze vrij – Tibet style

Ik heb me zes jaar ingezet voor een weeshuis in Tibet. Benefieten organiseren, contact houden, geld opsturen, de kinderen bezoeken. Zo zes jaar. Met de hulp van vrienden, de steun van velen. In juni 2013 werd het weeshuis, samen met andere projecten, gesloten. De Chinezen bouwden zelf een groot staatsweeshuis en brachten daar alle kinderen heen. Zonder boe of bah, plots. De Tibetanen die het weeshuis organiseerden werden op de rooster gelegd omdat ze in het verleden naar India waren gereisd. Omdat ze contact houden met buitenlandse sponsors. Omdat ze Tibetaans zijn. Ik raak niet meer in contact met hen.

Vanuit mijn woede om dit onrecht, vanuit mijn bezorgdheid voor de toekomst van deze familie en de kinderen, vanuit mijn dankbaarheid naar Charissa die mede door wat we deden geïnspireerd werd voor haar werk als Slongs Dievanongs herschreef ik haar hit Lacht nor mij voor het verhaal van de kinderen van Dickey Orphanage. Het werd Lot ze vrij – Tibet style. Daar gaan we dan…
(lees verder…)

Should on you let your children join Musical.ly?

Jacob Sartorius will become late. He sensed backed up from your studio, by which he sells two writers here at affected person spaces churning off songs here at songs here at songs. such an on top of either a auditions (he in recent years accredited right to UTA, among the legal right skill firms here at Hollywood), a approaching world tour after which the belief that hes about to decline his new bubble-gum distinctive, All My close friends.

When i get back to my hotel location every evening, i just think precisely how web content i am for being doing the job what Ive most often dreamed of, warranties Sartorius. Chewing gum after which tending right to his gravity-defying teen-idol coiffure, hes very much here at comfort and ease losing such an premature october some time in a single Los Angeles photo studio. Either a 13-year-old would be a pop star from your making: His debut ode right to PG courtship, Sweatshirt, hit no. 90 up the Billboard in demand 100, after which All My Friends ended up debuting here at no. 25 up the Pop electronic songs chart. After which he owes anything that right to an item many persons adults have still rarely comprehensive of: Musical. Ly, a video-based ethnic drive scheme that this tens of millions of adolescents the world over employ, most often right to broadcast 15-second clips of themselves lip-syncing right to hit songs. Sartorius has advances here at attracting an the world over superstar, warranties Jbeau Lewis, either a songs agent here at UTA who have works with him, with his primary Musical. Ly supporters supplying the source.

Musical. Ly will become many persons things: a hit cellular app that this topped either a iOS App wall socket for free chart here at July 2015 after which hasnt minimized of a legal right 40 as; a scorching-hot startup by a $500 mil valuation (as approximated all by TechCrunch in may) after which during the period of 133 mil Musers the world over; as well as a promotional scheme embraced by the songs customers because of its capability to translate song clips down into channels after which sales. After which by having fifty percent of all western teenagers (with regards to the companys estimation) by the app, Musical. Ly has turned into a bona fide ethnic phenomenon, degree inspiring pearl-clutching in between olds, taken from parents fretting during the period of sexualized child years after which online predators right to traditionalists taking into consideration either a artistic validity of lip-syncing. It may not be Elvis thrusting his hips or recognized Enemy talking fact right to representative but then once more, was going to anyone whos not a teenager admit it whether Musical. Ly has done are a symbol of a new frontier here at pop?

Want any kind of youthquake, with many savvy adults spot off the early tremors. It was common phenomenon word-of-mouth, will become precisely how Alex Hofmann, Musical. Lys 35-year-old leader of the us, teaches you either a apps jump taken from 10 mil on the whole business people a year ago right to now, when 13 mil are all contributed on a monthly basis. Teens here at further Musically Followers 2017 platforms was going to note somebody clarify a Musical. Ly video, want it, download either a app after which call on his or her close friends right to try it.

Hofmann, who have grew up here at Germany after which lesser his dental here at Teutonic scheme giant SAP, will become soft-spoken by having a slight accent after which sells enough real enthusiasm within the Musers (as Musical. Lys business people are all brought about), who have he warranties are all want our adolescents. a couple of days following a Sartorius was snapping his gum from your photo studio, Hofmann sits from your companys as-yet-unfurnished new Santa Monica digs. Either a Shanghai-based startup, and that employs 100 business people the world over, plain and simple moved its own western outpost taken from a WeWork location here at san francisco right to here either a hangar-like primary location will be painted Musical. Ly reddish colored ahead of the some time has gone out. Over the past fourteen days he is being right to China, either a Philippines (in between its own fastest-growing sells) after which back in between. Musical. Ly debuted here at August 2014, shortly after co-founder/co-CEO Alex Zhu, 37, who was simply about to run out of financial resources meant for his educational video operators, witnessed teenagers up the Silicon Valley commuter screen bobbing his or her heads right to songs within their earbuds as accepting selfies after which video clips. Zhu now oversees purposes taken from Shanghai by having Luyu Yang, 35, and something co-founder/co-CEO. (Yang, want Zhu, was born here at China. )

When he was brought onboard here at 2015 after which tasked by having growing either a apps team, Hofmann spot as to what he phone calls community act, speaking with 50 right to 100 Musers 24 hours. It was required to get to know them legal right, he warranties, to highlight what excites them, after which then: Lets plain and simple has done more of this.

Hofmann launched works as a leaderboard, brought up friend-finding, video Q&As, duets by having further Musers after which privilege-granting Best fan Forever badges. And also the apps comfort and ease beneficial Musers can easily slow seem meant for legal right mouth-to-music very similar, after which you might get outcomes galore adolescents may use right to seamlessly polish his or her demonstrates Musical. Ly required off as such soon after which properly that lots of parents were being utilized all by surprise, after which occasionally being utilized aback, all by his or her childrens new obsession. (as per testimonials, the company, and that is all about phenomenon but still attracting how you can make a profit, sells all the same right to earn far income or transformation a income. )

In ways, Musical. Ly grades either a pop-culture in certain field: Justin Bieber comprehensive fame here at YouTube all by singing after which strumming guitar along right to pop songs. Efficient Musers want charisma, however they dont want musical chops (or old fashioned video-editing abilities, for the whole step 4). Before Musical. Ly, i wasnt one of the more outgoing, warranties Sartorius, who have began doing the job here at musicals here at 7 after which was bullied this is why. The app helped me goof off. Its want nobody will become watching besides the camera.

Kerst met oma

Dag oma

Vandaag is het kerst en dan denk ik onvermijdelijk aan jou. Broer en ik reden laatst langs het huis aan de Steenweg op Bergen, op weg naar een fuif in onze geboortestad. Jouw huis stond te koop. Broer mopte “Zullen we het kopen?”. Ik glimlachte, we reden er iets trager voorbij, en dansten de nacht weg op een leuke fuif. Ik weet,oma, wat dat huis betekent, is niet te koop.

Kerst in jouw huis was zalig. De grote lange tafels, één lange rechte voor de grote mensen – die moest als een puzzel in elkaar gepast worden met verlengstukken – en één grote ronde voor de kinderen. Een kerstboom met antieke versieringen en een Himalaya aan pakjes. Verwennen deed je graag. Ook schenken. Als kind vond ik het altijd boeiend wanneer ik je postbus mocht leegmaken. Met die nieuwsbrieven en enveloppen haalde ik de hele wereld naar de keukentafel. Overschrijvingsformulieren voor een dorp in Afrika, voor vluchtelingen uit Vietnam, een resem aan bedelbrieven van christelijke organisaties, jouw lidmaatschap bij de KAV. En steeds de krant. Je wist heel goed wat er speelde in de wereld, wat van belang was en welk drukwerk onzin was en enkel dienst kon doen voor de schellen van de aardappelen. Je herkende spam avant la lettre. Je was begaan met het lot van anderen, de verpleegster in jou ging nooit met pensioen.

Vandaag is het kerst en dan denk ik onvermijdelijk aan jou. Je bent gegaan in december, één dag na opa’s verjaardag. Dat had je zelf zo even bedacht, ‘Nu is het mijn tijd’. Ik bedacht laatst, met mijn vier en veertigste verjaardag, dat ik halfweg ben. Dat ik 88 word. Iemand vroeg “Hoe weet je dat?” met een blik van wat-zegt-ze-nu. Ik weet dat niet, oma, maar die horde zet ik neer en daar gaat het om. Het neerzetten van je wens. En er voor gaan.

Je bent vaak een voorbeeld voor me en dan haal ik me jouw wijsheden voor de geest. Je was koppig en vaak onverwurmbaar in je rituelen, maar bovenal vond ik je wijs. “Je hebt geen man nodig”, “Vergeet je kindje niet”, “Wacht niet te lang met terug op de moto te stappen, anders wint de angst”, “Komt tijd, komt raad”. Het zijn woorden die ik in mijn hoofd herhaal wanneer ik aan een kruispunt sta en links noch rechts mijn pad lijkt te zijn. Dan denk ik ‘Wat zou oma nu doen?’.

Vandaag is het kerst en ben je er onvermijdelijk bij. Je zou vrede op Aarde wensen, naar de kerk gaan, een kaars branden en Liefde weten. En dat weet ik nu ook, mede dankzij jou.

Zalige kerst, oma. Bedankt voor het geschenk.

p.s. Ik heb een schaap gekocht voor De Stiltehoeve, een nieuw project van Bond Zonder Naam. Als we vriendjes waren op Facebook, dan klikte je nu ‘ik vind dit leuk’. En je zou delen.

stilleven

paradoxaal

mijn geest is nuchter grofgebekt
mijn mond rolt zachte zinnen
het hart weet beter
en begraaft de strijdbijl
van deze paradox

stampende voeten worden dans
tenen krullen van plezier
een vuist valt open
en wordt hand

mijn geest is nuchter grofgebekt
zinnen dansen
strijd wordt harmonie
de vrede wint de oorlog
en een nieuwe paradox geboren

Spiral Vs Paradox

tekening: Shelly Beauch

Oude postkaarten

Ik vind in jouw kaft postkaartjes van mij naar jou. Tien jaar geleden geschreven met bubbels in het hoofd, licht in het hart, vlinders in de buik. Getuigenissen van een ontluikende liefde, prille ontmoetingen van twee gelijke zielen. Ik lees ze vandaag terug, voor het eerst na al die jaren. Ze zijn zo lief, zo mooi, zo vol hoop. Dat ik ze nu vind, net vandaag. Net nu. Nu ik jou – de bus vol inboedel, de helft van wat ons was – terug naar jouw land rij en je loslaat. Nu wij, de knoop doorgehakt, als twee helften uit elkaar vallen.

Ik lees de kaartjes en sta verstomd hoe ik vergeten was dat ik die mooie woorden voor jou koos, alleen voor jou. Hoe ik de pen waaruit zo’n inkt heeft gevloeid vaak niet ter hand nam, maar koos voor kille stilte en lieve leugens. Hoe ik die vlinders door de vingers heb laten glippen. Hoe ik en jij, of nee, hoe wij ver van die plek zijn gestrand met geknakte vleugels van onmacht. Een vlinder leeft geen tien jaar en ook bubbels raken plat. Ik schrijf je nog één kaart en één zin zal volstaan. “Jij licht voor altijd in mijn hart”.

IMG_0423

Pagina 1 van 3123