Author Archives: Sarah

Huidhonger

Ik stapte naar broer toe en spontaan gingen mijn armen omhoog voor een omhelzing. Even snel echter rinkelde het alarmbelletje: “Beter niet doen!” Het viel me toen op hoezeer ik doordrongen ben van het feit dat je elke aanraking moet wikken en wegen. Kan ik besmet raken? Kan ik broer en bij uitbreiding een hele […]

Zwijgen

‘Zwijgen kan niet verbeterd worden.’, aldus Willem Elsschot. Zo was het vandaag. Vader zei: “Ik kan maar beter zwijgen”. Niet rancuneus, niet bitter, zelfs niet spottend. Eerder wijs, of uit ervaring. Beter moeder de vrouw niet tegenspreken, die voor je zorgt wanneer een verloren gewaande bril simpelweg rust op wat rest van je wilde haren. […]

Bitterzoet

6 mei 2020; 15:01; Suikerrui. Ik zit op een bankje en kijk naar een bord aan de overkant. Een bord van een bekend schrans buikje rond ribbetjesrestaurant. Het bord is eigenlijk een gedoofde lichtreclame merk ik nu. Het zegt: “Welkom”, correctie: “Welcome”. De andere neon leest “The place for ribs”. In het Engels. Logisch. Hier […]

Yes I can!

Vanochtend opgestaan met een goed gevoel. In deze beproevende tijden werd ik wekenlang geprikkeld en gebombardeerd door een overdaad aan informatie, lukrake leugens, paniekvoetbal en politiek theater. Ik zag een panische kudde zonder herder pijlen volgen naar om het even waar. Bij een curve nemen ze een bocht naar het ongewisse, bij een andere curve […]

Zon

26 april 2020; zondag 17:11; Noordkasteelplasgras. Een bries, zon. Gevoelstemperatuur een graad of 18┬░Celsius, schat ik. Uit de wind geeft de zon veel warmte. Correctie: de zon geeft altijd veel warmte. Ze straalt loeihard en zou me het vel van de botten schroeien ware het niet dat de bries daar een stokje voorstak. Niet alleen […]

Quote – T.S. Eliot

Peace Avenue, Ulaanbaatar, Mongolia – 2009 We moeten niet dromen van voorschriften, reglementen en regels die zo volmaakt zijn dat niemand nog uit zichzelf dient te ondernemen. – T.S. Eliot (1888-1965)

De smeekbede

open je armen, Europa ik zink, ik zink diep mijn laatste lied onze kinderen slechts schuim op het water flarden foto’s drijven naar niets dan hoop op een beter later open je hart, Europa ’s nachts met kale handen ben ik mijn dorp ontvlucht om te botsen op fronsende forten van visums gebalde mensen ook […]

Dat het maar

Dat het maar snel sneeuwen gaat. Krakende stappen, schuiven met de slee, ballen gooien, handen dooien bij het vuur. Dat het maar snel bloeien gaat. Kleuren in het park, briesje in fietsharen. Eerste ommetje rond een meer. Dat het maar snel zomeren gaat. Warme zonnestralen, ijsje op de stranddijk halen, voeten koelen in het water. […]

week me los

een tandenborstel stiekemt mijn badkamer binnen veegt wel netjes de schoenen aan de mat dat moet gezegd mijn deur staat op een kier, een onbewaakt moment een sokkenpaar grijpt die kans en baant zich een weg naar de ladenkast tot overmaat van ramp vond ik klokslag vrijdag in mijn brievenbus een zoenende postkaart, help hier […]

de spiegel

nu je er niet meer bent, mijn vriend kan ik het je wel even zeggen ik gaf idioot teveel weg van mezelf liet me platwalsen door onmacht vangen in een gouden kooi je liep met brute kracht de muren op je lachtte rotte tanden bloot terwijl je kinderhart hoorbaar brak in duizend stilgezwegen stukken die […]